DlaKierowcy.pl

Sztuka poszukiwania pracy staje się dziś równie ważna, jak jej utrzymanie. Nie wystarczy mieć dobre kwalifikacje, trzeba je umieć opłacalnie sprzedać

Ostatnie miesiące przynoszą złe wieści z rynku pracy. Na koniec 2008 roku stopa bezrobocia wyniosła w skali kraju 9,3 proc. i wciąż rośnie. W styczniu osiągnęła 10,5 proc., a bez pracy było ponad 1,6 mln Polaków. Kłopoty wynikają głównie z pogarszającej się koniunktury gospodarczej oraz słabszej kondycji przedsiębiorstw. Efektem są częstsze zgłoszenia zwolnień grupowych, napływające od pracodawców do powiatowych urzędów pracy. Jak sobie radzić w tej sytuacji?

Gdzie pytać?

Pośrednictwo pracy prowadzone jest nieodpłatnie przede wszystkim przez powiatowe urzędy pracy w całej Polsce. Pośrednictwo do pracy za granicą prowadzą również wojewódzkie urzędy pracy, agencje pośrednictwa pracy i ochotnicze hufce pracy.

Ich obowiązkiem jest pomaganie bezrobotnym oraz innym osobom poszukującym pracy w uzyskaniu odpowiedniego zatrudnienia. Możemy liczyć u nich na:

• oferty pracy,
• informacje o aktualnej sytuacji i przewidywanych zmianach na lokalnym rynku pracy,
• informacje o prawach i obowiązkach bezrobotnych.

Urzędy pracy muszą pomagać również pracodawcom w znalezieniu pracowników o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych:

• przedstawiają kandydatów dopracy w związku ze zgłoszoną ofertą pracy,
• inicjują i organizują kontakty bezrobotnych i poszukujących pracy z pracodawcami.

Więcej informacji znajdziesz nastronie internetowej Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej:www.psz.praca.gov.pl.

Uwaga! Zamieszczone są tam również oferty dla poszukujących pracy.

Co robić i mówić

Rozmowa kwalifikacyjna może zdecydować nie tylko o tym, czy dostaniemy pracę, ale też na jakich warunkach. "Wystarczy słowo, reszta jest gadaniem" - napisał znakomity aforysta Stanisław Jerzy Lec. Psychologowie twierdzą, że pierwszych 15 sekund spotkania odpowiada za wrażenie, jakie zrobimy na rozmówcy. Oczywiście później ten wizerunek może ulec zmianie, ale wymaga więcej czasu. Najważniejsze jednak to przekonać do siebie potencjalnego pracodawcę.

Jak należy się zachować podczas rozmowy wstępnej? Ani zbyt pewnie - bo nikt nie lubi zarozumialców - ani zbyt płochliwie - bo taka postawa nie budzi zaufania. Trzeba pamiętać o dobrych manierach, np.:

• kto pierwszy wyciąga rękę (gospodarz w kierunku swoich gości),
• kiedy i gdzie wypada usiąść (należy zaczekać na wskazanie miejsca).

Pamiętaj! To truizm, ale osoba schludnie ubrana, czysta, pachnąca, zachowująca się swobodnie, lecz powściągliwie, na każdym zrobi dobre wrażenie. Podobnie działają takt, dyplomacja i uprzejmość. Natomiast złe wrażenie robi nadmierna gestykulacja, podobnie jak nadmierna lękliwość. Patrz rozmówcy prosto w oczy, bo to przekonuje o szczerości twoich intencji i pewności siebie. A to atuty potrzebne w każdej pracy.

Po wejściu do pomieszczenia, w którym odbędzie się rozmowa, należy się przedstawić, podając swoje imię i nazwisko (w takiej kolejności). Telefon komórkowy powinien być w tym czasie wyłączony.

Postaraj się poznać nazwisko i stanowisko osoby, która zaprosiła cię na rozmowę. Warto wiedzieć coś więcej na temat firmy (czy branży), w której chcemy pracować, czym się zajmuje, jak funkcjonuje na rynku. Należy jasno powiedzieć, jakie dla siebie widzimy w niej miejsce, jakim obowiązkom jesteśmy w stanie podołać. Dobrze jest wtedy przytoczyć wcześniejsze doświadczenia zawodowe, ewentualne sukcesy (nagrody). Nie należy jednak przesadzać z przechwałkami. Ludzie ambitni są w cenie, ale tacy, którzy dla kariery zrobią wszystko - już nie bardzo.

Uwaga! Na pewno padnie pytanie, dlaczego ubiegasz się o tę właśnie pracę. Przygotuj się na nie! Wejdź na stronę internetową: www.rozmowa kwalifikacyjna.pl lub www.bankier.pl

Przewidywanie potencjalnych pytań i unikanie kłopotliwych odpowiedzi to rozsądna strategia w czasie tej rozmowy. Zabierz ze sobą teczkę z dokumentami (CV, list motywacyjny, zdobyte uprawnienia, referencje).

Co ma być w CV?

Najważniejsze są dwie zasady:

1. pisz prawdę,
2. pisz starannie i zwięźle.

Na początku w CV (skrót od łacińskich słów curriculum vitae, czyli przebieg życia; ang. CV oznacza życiorys zawodowy) należy podać dane personalne, wykształcenie, ukończone szkolenia, doświadczenie zawodowe, podkreślając te, które mają związek z pracą, o którą zabiegasz, informacje o znajomości języków obcych i obsłudze komputera, zainteresowania.

Dokument należy napisać na komputerze, na białym gładkim papierze formatu A4. Objętość CV nie powinna przekraczać dwóch stron.

Jeśli chcesz sobie pomóc gotowymi internetowymi wzorami, wpisz hasło "CV", a otworzą się strony z wzorcowymi stronami takiego pisma.

Praca i płaca

Najbardziej drażliwa, a zarazem rozstrzygająca podczas rozmowy kwalifikacyjnej, jest kwestia przyszłej płacy. Kwota, jaką oferuje potencjalny pracodawca, dla niego jest zawsze najwyższa z możliwych, dla nas z reguły mniejsza, niż się spodziewaliśmy. Warto również przygotować się do tej części rozmowy.

Można wcześniej rozpytać wśród pracowników, jakie są płace w firmie, o miejsce w której zabiegasz. Jeśli nie ma możliwości tzw. zasięgnięcia języka, trzeba zapytać wprost podczas rozmowy: ile zarabiają pracownicy z konkretnym stażem i kwalifikacjami. Porównaj swoje przygotowanie zawodowe i praktykę, a także weź poprawkę, że pracodawca będzie się chciał przekonać, co naprawdę umiesz i jak pracujesz.

Pamiętaj! Nie możesz się upierać przy swojej stawce, bo może się okazać barierą nie do pokonania. Wiedz, że decyduje prawo rynku, szczególnie w kryzysie. Czasem warto zgodzić się na niższe, ale pewne wynagrodzenie, aniżeli bezskutecznie wędrować od firmy do firmy.

Podczas negocjacji płacowych trzeba pamiętać o pewnych zasadach:

• nie prezentuj wyłącznie postawy roszczeniowej: "mnie się należy, bo moje kwalifikacje są wyższe, niż innych pracowników",
• nie opowiadaj zbyt wiele o trudnej sytuacji rodzinnej, bo pensja to nie jest świadczenie socjalne,
• proponuj kwotę "od - do", tak, aby każda ze stron mogła negocjować ostateczną kwotę i z czegoś ustąpić,
• nie żądaj zbyt wiele, bo jest kryzys i usłyszysz, że inni, tańsi czekają za bramą.

Chleb za granicą

Wyjazdy do pracy za granicę, choć atrakcyjne, bywają pułapką. Trzeba sceptycznie patrzeć na "atrakcyjne oferty". Zbyt łatwo można trafić na nielegalnych pośredników, którzy wyłudzają wysokie opłaty, często nie zapewniając miejsc pracy.

Zgodnie z ustawą z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm.), wszystkie agencje oferujące usługi na terenie Polski, w tym kierujące pracowników do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych, powinny posiadać wpis do rejestru agencji zatrudnienia potwierdzony stosownym certyfikatem wydawanym przez marszałka województwa (art. 19). Agencje zatrudnienia mogą legitymować się również certyfikatem wydanym przez ministra gospodarki i pracy, który takie kompetencje posiadał do 2005 r.

Z obowiązku posiadania certyfikatu zwolnione są agencje z państw członkowskich Unii Europejskiej świadczące swoje usługi na terenie Polski nie dłużej niż trzy miesiące w roku. Agencje te mają obowiązek jedynie poinformowania marszałka województwa o zamiarze prowadzenia działalności.

Uwaga! Zawsze należy sprawdzać, czy dana agencja posiada certyfikat. Agencja pośrednictwa pracy ma obowiązek zawrzeć umowę z osobą kierowaną do pracy za granicą (art. 85). Nie jest to umowa o pracę, jaką zawiera się z pracodawcą, lecz kierująca do pracy. Musi być sporządzona na piśmie i zawierać:

1. nazwę zagranicznego pracodawcy,
2. okres zatrudnienia,
3. rodzaj oraz warunki pracy i wynagradzania, a także świadczenia socjalne,
4. warunki ubezpieczenia społecznego oraz od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób tropikalnych,
5. obowiązki i uprawnienia osoby, która wyjeżdża do pracy, oraz agencji pośrednictwa pracy,
6. zakres odpowiedzialności cywilnej stron w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania umowy zawartej między agencją pośrednictwa pracy a obywatelem polskim.

Z umowy musi wynikać też m.in. to, która ze stron pokrywa koszty dojazdu i powrotu osoby skierowanej do pracy w przypadku niewywiązania się pracodawcy zagranicznego z warunków umowy oraz tryb dochodzenia związanych z tym roszczeń.

Wykazy legalnych agencji pośredniczących w poszukiwaniu pracy znajdują się na stronie internetowej: www.kraz.praca.gov.pl oraz na stronach urzędów pracy wszystkich województw.

Informacje, także telefonicznie, można również uzyskać w wojewódzkich urzędach pracy (PUP).

EURES (European Employment Services - Europejskie Służby Za-trudnienia) jest siecią współpracy publicznych służb zatrudnienia krajów należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego z innymi organizacjami, takimi jak związki zawodowe, organizacje pracodawców, władze lokalne i regionalne. EURES ułatwia nawiązywanie kontaktów pracowników z pracodawcami. Zajmuje się gromadzeniem ofert i rekrutacją, pomaga w przygotowaniu profilu zawodowego kandydata gotowego podjąć pracę. W Polsce, podobnie jak w innych krajach UE, sieć EURES funkcjonuje głównie w oparciu o doradców i asystentów EURES, których znajdziemy we wszystkich urzędach pracy. W wojewódzkich urzędach pracy zatrudnieni są doradcy i asystenci EURES, zaś w powiatowych urzędach pracy - asystenci EURES. Więcej informacji na stronie: www.eures.europa.eu lub www.eures.praca.gov.pl

żródło: Teresa Semik Dziennik Zachodni 26.02.2009